حجت الاسلام پناهیان اخیرا در سخنانی گفته است: یکی از علما خواب یکی از شهدای روحانی را می بینند. از او پرسیده بودند فلانی آن دو دوست دیگه ات که همیشه با هم بودید و شهید شدند کجا هستند؟ شهید روحانی می گوید یکی شان پیش من است اما دیگری، پیش ما نیست خیلی مرتبه اش بالاست، ما به آن نمی رسیم! آن وقتی دلیل این تفاوت مرتبه را  می پرسد، آن شهید می گوید نمی توانم بگویم... با اصرار زیاد آن عالم، شهید به او می گوید پس ابتدا باید این نمازی را که به تو می گویم بخوانی بعد... عالم از خواب بیدار می شود و آن نماز را می خواند و سپس می خوابد. آن شهید دوباره به خواب عالم می آید و می گوید: ما سه نفر قبل از انقلاب هم حجره بودیم. دوتایمان مدتی طرفدار افکار دکتر شریعتی بودیم، فقط حدود 2-3 ماه؛ بیشتر نه زود برگشتیم.


اما آن دوستم که اکنون در مرتبه ای بسیار بالاتر است، طرفدار دکتر نبود... وقتی وارد این عالم شدیم... به ما گفتند فقط به خاطر همان چندماه  بین عوالم تان فاصله ای به این زیادی افتاده است! وقتی هر چیزی را می ریزید تو ذهن تان، پس فردا این ها اذیت تان کرد، فقط خودت تان را شماتت کنید.

نمیدونم چی باید بگم!!!فقط میدونم که به روایات ،مستندات و آثار به جا مانده و عقل و دین و فهم و شعور بیشتر میشه استناد کرد تا به خواب!
مگه نه که میگن علیٌ حبهُ جنه(عشق علی بهشته) و مگر ما همه این رو نمیدونیم که دکتر عاشق و شیدای علی بود.
مگه نه که میگن یک ساعت تفکر هفتاد سال عبادته و مگر ما همه نمیدونیم که دکتر یک متفکر و محقق دینی تمام بود.
و من در جواب به ایشون عرض میکنم که من حرفهای رهبری و شهید بزرگ،چمران و شهید بزرگوار بهشتی و...(در پستهای پایینتر وبم میتوانید مشاهده کنید) رو سپری میدانم و حسن ختامی در برابر همه هجمه های شما و امثال شما.
و اگر اینها همه نبود،مگه نه که دکتر 17 ماه تمام زندانی سیاسی ساواک اونهم انفرادی بود.اینها اجر نداره؟
من فاتحه ی دینی که به اصطلاح عالمان! اون، براساس خواب و رویا قضاوت کند و موجودات و مستندات و شواهد و روایات و عقل را نادیده بگیرد خواندم.